Archief voor el Hoceima

Actes de vandalisme à Al Hoceima: 38 personnes devant le parquet

Posted in Syassa with tags , , , , , , , , on 27 februari 2011 by Señor Canardo

Al-Hoceima- Trente-huit personnes, accusées d’implication dans des actes de vandalisme, de pillage et de sabotage qu’a connus Al-Hoceima les 20 et 21 février, ont été présentées, mercredi devant le parquet général près la Cour d’Appel de la ville.

Selon une source policière, les mis en cause sont poursuivis pour “constitution d’une bande de criminels et incendie volontaire d’établissements publics, ayant entrainé des morts”.

MAP

De Andere (kant van de) Wereld: Marokko

Posted in Syassa with tags , , , , , , , , , on 26 januari 2011 by Señor Canardo

Na de politieke omwenteling in Tunesië, is het de vraag of de Tunesische opstand weerklank zal vinden in de regio? Daarom in onze rubriek de Andere kant van de wereld vandaag het dagboek van schrijfster en journaliste Sietske de Boer. Zij woont in Al Heicoma in het Marokkaanse Rifgebergte.

Maandag 17 januari

Voor mijn ontbijt ga ik naar de stad Al Hoceima. In mijn favoriete café tref ik Abdelkrim, leraar Engels en een goede vriend van me. We kijken naar het nieuws over Tunesië op een grootbeeld tv. Abdelrim denkt niet dat er in de Rif meteen opstanden zullen uitbreken, of dat iemand zich in brand zal steken uit protest tegen de slechte sociale en economische omstandigheden. ‘Er zijn genoeg mensen met weinig perspectief,’ zegt hij, ‘jonge mannen zonder opleiding, zonder werk, en die geen kans zien weg te komen naar Europa. Maar veel families krijgen financiële steun van geëmigreerde familieleden, en is er ook een vorm van solidariteit, mensen delen wat ze hebben.’

Maar al jaren wordt er ook In Marokko gedemonstreerd. In de hoofdstad Rabat komen wekelijks tientallen, soms honderden jonge mensen voor het gebouw van het nationale parlement bijeen. Het zijn afgestudeerde, werkloze academici die vinden dat de overheid hen aan een vaste baan moet helpen. Niet zelden vallen er harde klappen. Het is wel eens voorgekomen dat iemand dreigde zich ter plaatse in brand te steken, maar gelukkig is dat nooit uitgevoerd.

Dinsdag 18 januari

Eindelijk ga ik weer eens joggen langs het strand, heerlijk uitwaaien. Als ik ’s middags boodschappen doe in Al Hoceima, beland ik midden in een demonstratie. Net als in Rabat gaan ook hier jongeren regelmatig de straat op, om de overheid verantwoordelijk te stellen voor de werkloosheid en het gebrek aan een toekomstperspectief. En net als in Rabat geeft de overheid ook hier niet thuis. Ik zie verschillende bekenden onder de demonstranten, die luid scanderend hun ongenoegen uiten. Ze staan op ongeveer twintig meter afstand tegenover een lange rij militaire hulptroepen, die gehelmd, op zwarte kistjes, met een hard doorzichtig scherm voor hun lijf en met de wapenstok in de hand wachten op het sein om los te gaan. Ik blijf even wachten, maar tot matten komt het niet. Na verloop van tijd verspreiden de demonstranten zich, schor geschreeuwd, over de straten en zijstraatjes.

Donderdag 20 januari

‘Eigenlijk mag het de westerse wereld niet verbazen dat de vlam in de pan is geslagen in Tunesië’, zegt Abdelkrim als we in ons café aan de koffie zitten. ‘Net als hier in Marokko is ongeveer de helft van de bevolking er jonger dan dertig jaar. Als die miljoenen jongeren het gevoel hebben dat ze niets te verliezen hebben, kunnen ze tot wanhoopsdaden komen.’

De jonge Tunesiër die zichzelf in brand stak uit woede en frustratie over zijn uitzichtloze situatie, Mohamed Bouazizi, was een academicus die in zijn levensonderhoud voorzag door groente en fruit te verkopen. Onder jongeren in de hele Arabische wereld is hij uitgegroeid tot een ware held, een echte martelaar. In Algerije, Egypte en Mauretanië heeft zijn trieste daad al tot navolging geleid. Zal het in Marokko ook zover komen, vraag ik aan Abdelkrim. ‘Protesten tegen prijsstijgingen van de eerste levensmiddelen en tegen de slechte economische omstandigheden kennen wij weliswaar ook, maar onze koning Mohamed VI is populairder dan de gevluchte president Ben Ali in Tunesië ooit is geweest. Die werd alom gehaat.

Bij ons wil het volk nog wel vertrouwen op de goede intenties van de koning. Dat komt deels omdat hij het hoofd van de gelovigen is, ‘emir el-mu’minien’, daaraan ontleent hij veel gezag. Maar ook in Marokko moet er werkelijk ernst, en vooral ook veel haast gemaakt worden met democratisering en de vorming van een rechtsstaat. De negatieve erfenis van veertig jaar dictatuur onder koning Hassan II, Mohameds vader, is enorm. En onze jongeren zijn, net als de Tunesische, niet bereid nog eens tien jaar te wachten op een betere toekomst,’ antwoordt hij. Ik kan het alleen maar beamen.

Sietske de Boer

Between Gallipoli and D-Day: Alhucemas 1925

Posted in Tarrix n Arif with tags , , , , , , , , on 5 mei 2010 by Señor Canardo

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

View this document on Scribd

Sociale onvrede in Nador Maart 2010

Posted in Syassa with tags , , , , , , , on 1 april 2010 by Señor Canardo

Association Nationale des Diplômées Chômeurs au Maroc 23 Maart 2010

Posted in Syassa with tags , , , , , , on 28 maart 2010 by Señor Canardo

Fatiha Saidi

Posted in Haraka Amazigh, Syassa with tags , , , , on 22 maart 2010 by Señor Canardo

Fatiha Saidi – Belgisch parlementslid

View this document on Scribd

Zilzal el Hoceima 24-2-2004

Posted in Tarrix n Arif with tags , , , on 17 maart 2010 by Señor Canardo