Hoogopgeleide critici keihard de mond snoeren

Tahar Toufali is een intellectuele man die jarenlang burgemeester is geweest van de gemeente Beni Chiker ten noorden van Nador. Deze kleine plattelandsregio met een indrukwekkende flora en fauna aan de Middellandse kust heeft helaas de laatste jaren steeds zwaarder te kampen gehad met de illegale drugshandel naar Spanje, met alle schadelijke gevolgen van dien voor zowel mens als natuur. En alsof dat nog niet genoeg is, krijgen de gewone burgers van Beni Chiker ook nog eens voortdurend te maken met van die onderbetaalde jarheads die een paar kilometer verderop zijn gestationeerd om zogenaamd de kustwateren te “bewaken”. Van die leeghoofden die denken dat ze met een glimmende embleem van de FAR en een paar opgepoetste legerboots het recht hebben om de lokale bevolking nog verder uit te knijpen.

Zoals iedere burgermeester verplicht is om in het belang van zijn eigen gemeenschap te handelen, zo heeft Tahar Toufali geprobeerd om dit aan te kaarten bij degene die verantwoordelijk zijn voor de nationale drugsbestrijding. De centrale overheid in Rabat dus. Tahar heeft vervolgens een aantal (15!) brieven gestuurd naar verschillende departementen, waarin hij zijn problemen uitlegde. Maar er ging nog geen belletje rinkelen in Rabat. Misschien heeft Chatt wel gelijk en zitten die zogenaamde volksvertegenwoordigers en beleidsmannetjes wel echt te slapen daar. Vandaar dat Tahar op een gegeven moment besloot om samen met Chakib el Khayari en wat buitenlandse media deze luie honden een welverdiende wake-up call te bezorgen. En blijkbaar met succes aangezien de Fassi’s en de Fihri’s na het bekijken van deze documentaire door de EU en Amerika flink op hun pootjes zijn getikt. Als schoothondjes beloofden ze gelijk beterschap. Ze3ma de “solemn commitment” om een keertje goed de bezem door die stoffige doch zeer corrupte militaire kazerne van Beni Chiker te halen.

Helaas gebruikten de Fassi’s en Fihri’s een bezem van Marokkaanse makelij, dus erg goed schoonmaken deed het niet. En dit is ook gelijk de kern van het probleem en hetgeen waar Chakib en Tahar Toufali tegen strijden. Namelijk tegen een zwakke centrale overheid die haar grondwettelijke en internationale verplichtingen jegens de Marokkaanse onderdanen in zowel de centrale gebieden Fes-Meknes of Rabat-Casablanca als de gebieden in de periferie zoals de Rif en Westelijke Sahara niet na komt. Maw. de Fassi’s en Fihri’s zijn incompetent om het gehele land te besturen conform de Marokkaanse wet. Laat staan volgens de islamitische wet. De enige manier voor hen om nog aan de macht te kunnen blijven in Marokko is door meer vriendjespolitiek, meer steekpenningen, harder militair ingrijpen en nog harder te gaan zuigen bij Sarkozy en Obama. En o wee, degene die daar tussenkomt. Voor Chakib betekende dit een gevangenisstraf van 3 jaar en een geldboete van ruim €66.000,- Voor Tahar Toufali betekende het over en uit voor zijn politieke carrière. Bij de lokale verkiezingen van afgelopen zomer werd hij met behulp van ouderwetse steekpenningen aan de kant gezet. Saillante details hierbij is dat de politieke steun – de Istiqlalpartij – waarmee Tahar zich jarenlang had gelieerd als burgermeester abrupt werd ingetrokken en dat Tahar Toufali desondanks de verkiezingen naar het schijnt met een minimale verschil heeft verloren. Echter naderhand zouden diverse mensen hebben toegegeven onder druk te zijn gezet door de politieke tegenstanders van Tahar. De politiek geangageerden van Beni Chiker pikten dit niet langer en er braken grote rellen uit.

Om enigszins tegemoet te komen aan zijn Westerse meesters besloot M6 daarom zijn hersenloze jarheads onder het mom van “terrorisme” erop af te sturen. Resultaat: 70 mensen – waarvan 30 minderjarig – opgepakt en vastgezet. 39 mensen van hen zijn berecht alsof het “el-Qaeda-terorristen” zijn. Een van de mensen die zijn opgepakt is de ex-burgemeester van Beni Chiker Tahar Toufali.

Dit bovenstaande is voor mij de zoveelste reden waarom we de mooie praatjes van M6 niet meer moeten geloven. Zeker niet als hij weer voor de zoveelste keer begint te brabbelen over autonomie en regionalisering. Want als de koning en de zijnen de Rif echt meer autonomie had willen geven – en dus voortgang had willen maken met het decentralisatiebeleid dat al sinds de grondwethervorming van 1992 is ingezet door het centraal gezag om de centrale macht over te hevelen naar de lagere overheidsorganen – dan had hij of een van zijn knechten op zijn minst de moeite kunnen nemen om een van de 15 brieven van Tahar Toufali te beantwoorden. In plaats daarvan worden de 2 “kritische” mannen – beide met een universitaire achtergrond – zonder koninklijke schaamte achter slot en grendel gegooid. Twee Imazighen die feitelijk niks anders hebben gedaan dan een positieve bijdrage leveren aan de lokale gemeenschap van Beni Chiker.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: